Ouder worden.

Je staat er niet vaak bij stil als je nog jong bent. Maar als je de zeventig gepasseerd bent, besef je dat ook voor jou het eindspel is begonnen. Toegegeven; het kan nog vele jaren duren voordat het afgelopen is en de man met de zeis op de deur klopt. Al vraag ik me af waarom dit perse een man moet zijn. En een zeis? We hebben de middeleeuwen toch al lang achter ons gelaten? Ligt een kogel of een dodelijke ziekte niet meer voor de hand? Tegenwoordig hebben we kanker in alle vormen en maten. Zo'n tien jaar geleden kwam deze ongenode gast ook bij Paula langs en moest er, nadat ze was bestraald, een stuk van haar endeldarm worden verwijderd. En vorig jaar nog kreeg mijn dochter Eva borstkanker. Ook zij had het geluk dat de doktoren er op tijd bij waren en is nu weer herstellende. En Hans, de man van Tine. Die kreeg onlangs te horen dat hij een goedaardige vorm van prostaatkanker had. Al waren er wel kleine uitzaaingen gevonden. Nee, de dood kan vele gedaanten aannemen. Kanker is modern en nog steeds met stip de grote gelijkmaker. De kans dat hij het is die op de deur zal kloppen, is het grootst.

De dood houdt me eigenlijk niet zo bezig. Misschien ook omdat ik, op een paar kleine ongemakken na, nog geen last heb van ouderdomskwaaltjes. Ik zie wel hoe de dood dagelijks nadrukkelijk terugkeert in het nieuws. Duizenden burgers in Gaza, waaronder veel kinderen, die stuk worden gebombardeerd door Israel. Idem de oorlog in Oekraine, waar tienduizenden Russen en Oekrainers sinds februari 2022 het leven hebben gelaten. Bij beide oorlogen is er geen zicht op een einde en dus gaat het moorden voorlopig nog even door. Maar hoe erg ook; behalve verontwaardiging voel ik er niets bij. Voor mij zijn het allemaal onbekenden die verminkt geraken of dood gaan. 

We leven in een tijd van grote veranderingen. Sommigen beweren dat het eindtijden zijn. De kans is groot dat zij gelijk hebben. En dat zou betekenen dat het eindspel voor iedereen in zicht is en niet alleen voor al die oudjes. Zo is er de klimaatverandering. Al enkele jaren leiden enorme catastrophes, zoals bijvoorbeeld overstromingen en branden, tot het verlies van veel mensenlevens en grote economische en maatschappelijke problemen. Het ijs op de polen en dat van de gletsjers in de bergen smelt in een rap tempo, de oceanen worden steeds zuurder en warmer, de permafrost ontdooit, waarbij enorme hoeveelheden methaan vrij komen en de hoeveelheid CO2 die jaarlijk wordt uitgestoten, neemt nog steeds toe. Desondanks zijn er miljoenen die ontkennen dat er sprake is van klimaatverandering of geloven niet dat deze door toedoen van de mens is ontstaan. De kans op een allesverwoestende atoomoorlog, waarmee Poetin en Kim Yong dreigen, moet ook niet worden onderschat. Ze zijn beiden gevaarlijk gek.  En omdat ze vrij rond lopen moet je voor ze uitkijken. De snelle ontwikkeling van kunstmatige intelligentie (AI) wordt door veel deskundigen ook gezien als een groot gevaar voor de mensheid. De nieuwste programma's hebben al een IQ hoger dan 150 en men vreest dat de singularity, het punt waarom de intelligentie zo groot is dat hij niet meer gemeten kan worden, niet ver weg meer is. Op dat moment, maar ook veel eerder, kan AI de mensheid zien als overbodig en er een eind aan maken. Door een dodelijk virus bijvoorbeeld vrij te laten of alle computergestuurde processen in de wereld te ontregelen. Maar ga ik dit nog meemaken?

Ouder worden betekent niet dat je je afwendt van de wereld. Al hebben wij thuis geen krant en kijk ik geen tv, er zijn genoeg andere manieren om op de hoogte te blijven van wat er in de wereld gebeurt. Misschien is het just wel goed om in deze tijd oud te zijn. Mits je maar gezond bent en geen financiele zorgen hebt. Wat in mijn geval ook zo is. Je voelt je meer toeschouwer omdat je, in tegenstelling tot wanneer je nog jong bent, niet denkt dat je enige invloed hebt op al die narigheid. Je kent je beperkingen beter en accepteert makkelijker dat je deze hebt. Ja, ik ben ouder geworden en hoop nog vele jaren in goede gezondheid mee te gaan. Al was het maar omdat ik als mantelzorger voor Paula wil blijven kunnen zorgen. Maar mocht het anders lopen, dan is dit zo. Terugkijkend kan ik oprecht zeggen dat ik tot nu toe een mooi leven heb gehad.